Horizon Forbidden West: Burning Shores wordt ingestart door die mooie, herkenbare stem van Lance Reddick. We worden direct herinnerd dat we het beste nog maar even extra van de kunsten van de onlangs overleden acteur moeten genieten. Zijn intrigerende personage Sylens vraagt om een ontmoeting met Aloy, en wie zijn wij om hem die te ontzeggen?
Sylens informeert Aloy dat er tijdens de events van Forbidden West, een Zenith genaamd Walter Londra is ontsnapt. Aloy wordt op pad gestuurd naar de Burning Shores, dat wij kennen als Los Angeles, om de beste man te vinden.
Burning Shores is het décor van een verrijking van de Horizon franchise. Het voegt enkele vernieuwingen toe, terwijl het trouw blijft aan bekende ingrediënten. Spelers kunnen weer rekenen op intense gevechten met bekende en nieuwe machines, op nieuwe ontmoetingen én op adembenemende graphics. Je kunt om de haverklap de photo mode tevoorschijn toveren, want Guerrilla Games’ creatie is visueel gezien een absoluut spektakel (zoals Horizon Forbidden West dat ook was). De vraag is echter, is Horizon Forbidden West: Burning Shores, méér dan een mooi koppie?
Nieuwe Dingen
De gameplay voelt grotendeel vertrouwd aan. Wel zijn er enkele nieuwe skills, wapens en outfits beschikbaar om de nieuwe machines mee te bestrijden. De Burning Shores bestaat uit vele eilanden, en je bent niet alleen op je Sunwing aangewezen om te eilandhoppen. Je kunt je nu ook via een boot, een Skiff, verplaatsen. De boot is redelijk snel en fijn te besturen en is dus een prima alternatief om de wonderlijke nieuwe wereld te ontdekken.
Daarnaast is er een nieuwe grondstof te verzamelen. Brimshine kan overal in de nieuwe map gevonden worden. Het kan worden gebruikt om je gear te upgraden of nieuwe wapens en outfits te kopen.
Verspreid over de map zijn ook windtunnels te vinden, die Aloy en haar shieldwing verder de lucht inslingeren. Prima bedacht, maar persoonlijk zie ik er het nut niet echt van in. Ik heb het nergens nodig gehad tijdens het oplossen van puzzels of vanwege andere redenen. En dit gevoel heb ik bij meerdere van de nieuwe toevoegingen gehad.
Zo was één van de grote aankondigingen dat er een nieuwe machine, de Waterwing, over te nemen was, waarmee je zowel kunt vliegen als het water in kunt duiken. Deze mogelijkheid werd redelijk laat in de DLC beschikbaar. Het was één quest vereist, en verder niet meer nodig of nuttig. Ik had graag meerdere quests gezien waar dit bij nodig was, of meerdere voordelen om deze machine te gebruiken.
De nieuwe toevoegingen zorgen voor een kleine renovatie. Maar met of zonder de nieuwe toevoegingen, zou mijn uiteindelijke rating voor Burning Shores hetzelfde zijn geweest.
Seyka
Een frisse wind tussen het vertrouwde gevoel is de introductie van het personage Seyka. Seyka is een Quen die doet denken aan onze flame-haired Aloy. In zowel Horizon Zero Dawn and horizon Forbidden West, is Aloy enigszins een eenling. Ze is sterker dan de meesten om haar heen en is gewend het initiatief te nemen.
Wanneer Aloy en Seyka elkaar ontmoeten te midden van dodelijke machines, zegt Seyka dat zij het wel even zal opknappen. Ze weet duidelijk niet dat ze te maken heeft met iemand die de wereld al een paar keer heeft gered.
Seyka deelt een gezamenlijk doel met Aloy, en heeft een belangrijk aandeel in het verhaal. De Horizon franchise krijgt nog weleens kritiek dat het verhaal en de personages niet interessant of memorabel genoeg zijn. Ondanks dat ik een fan ben van de Horizon games, kan ik me enigszins in de deze geluiden vinden. De persoonlijke verhalen van de vele quests weten mij ook niet altijd aan te grijpen. Gelukkig kan ik dat niet over het nieuw geïntroduceerde personage van Seyka zeggen. De scenes met haar waren altijd interessant en nuttig voor het verhaal.
Aloy’s Persoonlijkheid
Guerilla Games krijgt ook nog weleens te horen dat Aloy niet likable genoeg is. Dit was met name veelgehoord kritiek in Horizon Forbidden West. Ik denk dat we allemaal wat ongeduldig en straight to the point worden als we de druk van het redden van de wereld op onze schouders hebben. Ik heb me dan ook nooit aan haar karakter gestoord. Toch lijkt het erop dat de developer wel iets met de kritiek hebben gedaan. Er valt weinig aan te merken op het gedrag van Aloy in Burning Shores. De warmte en menselijkheid die sommigen misten in het origineel, komt hier vaker aan het oppervlak.
Eén van de beste demonstraties hiervan komt vanuit een Side Quest. Deze quest herenigt Aloy met een oude bekende, en heeft een prachtige uitkomst. De nora huntress laat zich hier van haar beste en meest menselijke kant zien, en dat mist zijn doel niet.
Persoonlijk is deze quest dan ook één van mijn favorieten. Burning Shores is op zijn best wanneer het zich bekommert om het lot van de individuele personages in hun wereld. We weten dat het lot van de hele aarde afhangt van onze daden, maar de emoties van de individuen zijn natuurlijk veel aangrijpender.
Gevechten
Aangezien Burning Shores pas gestart kan worden nadat Horizon Forbidden West is afgelopen, zullen spelers al flink zijn geleveld en de nodige skills tot hun beschikking hebben. Dat vraagt natuurlijk om nieuwe uitdaging, en die komt er. Onder andere in de vorm van een diervariant die we nog niet in machinevorm zijn tegengekomen; de kikker. De Bilegut machine kan wel tegen een stootje, en legt bovendien eieren waar kleinere, wesp achtige machines uit tevoorschijn komen. Het zuur vliegt je om de oren, dus Aloy’s cardio training komt hier weer goed van pas. De eerder genoemde Waterwings vormen ook een grotere uitdaging dan de bekende Sunwing. Daarnaast lijkt het erop dat bekende machines in het nieuwe gebied ook wat sterker gemaakt.
Dankzij de nieuwe wapens en skills heeft Aloy iets meer mogelijkheden om met de machines te dealen. Zo is er ook een ontgrendelbare skill die het mogelijk maakt om gevloerde machines af te maken, ook als deze zich verder van je vandaan bevinden.
Verder blijven er verschillende manieren om de gevechten te winnen. Je kunt met traps te werk gaan, vol op de elementen inzetten, machineonderdelen proberen te verwijderen; dit was en is nog steeds een kwestie van waar je voorkeur ligt.
Conclusie
Na een uur of 10 bereikte ik het einde van Burning Shores. Het hoofdverhaal sluit in stijl af, terwijl er een voorschot wordt genomen op de derde game.
Zonder al teveel weg te geven; het einde liet écht zien waarom deze DLC exclusief voor de Playstation 5 is uitgebracht. Het hele spel is zoals gezegd visueel prachtig, maar dit was de eerste keer dat ik inzag dat dit niet op de Playstation 4 had gekund. Misschien ben ik hierdoor wat verwend, maar stiekem had ik gehoopt op meer van dit soort momenten. Ik weet het, ik weet het..ik heb meerdere keren gezegd hoe indrukwekkend de graphics zijn. Maar dat vond ik ook van Horizon Forbidden West, en die is ook op de last-gen consoles uitgekomen. Ik hoopte dus op meer momenten die echt alleen mogelijk zouden zijn op de next-gen.
Burning Shores is hoe dan ook een sterke toevoeging aan de Horizon franchise. Iedereen die zich met Horizon Zero Dawn en Horizon Forbidden West heeft vermaakt, gaat hier ongetwijfeld plezier aan beleven. Het gooit alle bekende, succesvolle ingredienten in de pan en tovert daarmee weer een smakelijke maaltijd op tafel. Toch bekruipt mij het idee dat ik dit gerecht, hoe lekker het ook is, iets te vaak heb gegeten. Ik ben toe aan iets anders en denk dat Aloy’s avontuur gebaat zal zijn bij een flinke opschudding.
Horizon Forbidden West teasde een buitenaards avontuur. Misschien is een koerswijziging van dat formaat wel precies wat deze franchise nodig heeft.
