Toen de credits van van Cyberpunk 2077: Phantom Liberty over het scherm rolden, dacht ik maar één ding: ik wil meer. De DLC werd niet alleen door ondergetekende uitstekend ontvangen (zie hier mijn review), maar kan sowieso uitstekende cijfers voorleggen. Zal dit CD Projekt Red misschien aan zetten om het spionage thema terug te laten komen in het Cyberpunk 2077 vervolg?
Dit artikel zoomt in op enkele belangijke Phantom Liberty momenten en bevat dus spoilers voor de DLC.
Eén ding lijkt me vrij duidelijk; V zien we niet meer terug. Ondanks dat één van de nieuwe eindes ervoor zorgt dat V het avontuur overleeft, wijst het merendeel van de eindes in het nadeel van de merc. Sowieso ben ik van mening dat als een spel ook maar één einde bevat waarin het hoofdpersonage aan zijn einde komt, het vervolg de hoofdpersoon niet terug moet laten komen. Dat doet afbreuk aan dat specifieke einde van de voorgaande game. Dus hoe erg ik V (en beide voiceactors) ook waardeer, ik hoef je niet terug te zien. Het spijt me.
De één z’n dood is de ander z’n brood. En dus opent het flatlinen van V de deur voor een nieuwe Night City inwoner (de stad kan wat mij betreft namelijk wél nog een extra editie mee). Na Phantom Liberty zou ik graag zien dat de nieuwe protagonist een onderdeel van een geheim agentschap is. De gameplay, vibe en vooral de schrijvers lenen zich hier uitstekend voor, is gebleken.
En natuurlijk; we hebben al aardig wat games waar we als agent spelen. Neem bijvoorbeeld Splinter Cell of Metal Gear Solid. Los van het feit dat beide franchises zo goed als dood lijken, is er echter nog een essentieel verschil ten opzichte van Cyberpunk. In Phantom Liberty draaide het namelijk niet alleen om de actie, maar konden we ons ook door middel van dialoogkeuzes als echte spion gedragen. We moesten mensen ontleden, bespelen en soms zelfs nabootsen.
Ik heb mij goed vermaakt met iedere missie, side job en gig in Phantom Liberty, maar de áller gaafste momenten vond ik degene waar we daadwerkelijk undercover gingen. Neem bijvoorbeeld de missie waar we een potje roulette spelen in de Black Saphire.
You Know My Name; Black Sapphire Infiltreren
De missie “You know my name” begon al geweldig. We loodsten Solomon Reed (Idris Elba) op afstand langs zijn obstakels. De communicatie tussen Reed en V gaf mij het gevoel dat we echt met een speciale, levensbelangrijke op bezig waren, en dat er geen ruimte was voor fouten. Natuurlijk kun je de boel verkloten en je weg naar binnen knallen, maar juist de geheime, sneaky infiltratie voelde satisfying.
We verdienen onze entree in de Black Saphire, en mijn V beloont zichzelf met de nodige, gratis drankjes (helaas kunnen we geen vodka martini “shaken, not stirred bestellen). Voordat we over gaan op de echte orde van de dag, worden we ook nog getrakteerd op een visueel spectaculair optreden van ster Lizzy Wizzy.
Daarna kunnen we over op het hoofdgerecht; de meeting met tweeling Aurore en Aymeric Cassel. Terwijl we een potje roulette spelen met andermans geld (de beste manier), moeten we de twee aan de tand voelen. Bondgenoot Alex vertelt V dat hij/zij bepaalde reacties moet ontlokken, zodat de redheads gescand kunnen worden. Op die manier kunnen we later hun identiteiten overnemen.
Cyberpunk 2077 was al meeslepend, maar deze Phantom Liberty missie trok me nóg verder de neon-gekleurde wereld in. Dat komt niet op de laatste plaats door het geweldige schrijfwerk. Alle betrokken karakters komen levensecht over, en geen is zwart/wit. Onze partners opereren allemaal in een grijs gebied.
Tijdens het spelen worden veel vragen opgeroepen over moraal, wat is goed en wat is verkeerd? Er is vaak geen klinkklaar antwoord. Dat maakt tegelijkertijd de vele keuzes die V moet maken erg moeilijk. Ik heb dan ook vaak met de controller in mijn hand enkele minuten naar de dialoogkeuzes gestaard, en me afgevraagd wat ik in vredesnaam moest kiezen. Alsof dat allemaal nog niet positief genoeg is, leidt dit ook nog eens tot extra replay value.
Behavioral Imprints
Wanneer de twins eenmaal succesvol zijn gescand, kunnen we ze vervolgens tot in het laatste detail nabootsen. Phantom Liberty introduceert de behavioral imprint technologie, waarmee we het uiterlijk, de stem en algemene voorkomen van anderen over kunnen nemen. En dus gaan we als Aymeric of Aurore verder, afhankelijk van of je V een vrouw of man is.
In de belangrijke missie Firecracker worden we gedwongen te kiezen tussen het supporten van Reed of Songbird. Had ik het al over die lastige beslissingen gehad? Maar voordat het zover is, gaan we undercover als de twins. Door het drukken op een knop halen we in real-time een interface tevoorschijn die ons over onze cover verteld. Ik speelde in dit geval een mannelijke V, en dus had ik beschikking over details over Aymeric. Zo vertelt de interface mij dat hij zijn lichaam als een tempel behandelt. Onze vijand, Kurt Hansen, biedt ons een drankje aan, en vanzelfsprekend moet ik deze afslaan om verdenking te ontwijken.
Dit gameplay element is simpel, maar oh zo effectief. De lijst van details over Aymeric’s leven is niet te lang en overweldigend, maar beknopt en overzichtelijk. Hansen is ons duidelijk aan het ondervragen en testen, maar ik sla me er door heen dankzij de informatie die voor ons is verzameld. Dit deel van de op voelde heel vet, en ik zou dit soort situaties maar al te graag vaker ondegaan in de Cyberpunk sequel.
In de missie We Run this Town komt de technologie nog eens terug, en stappen we in de schoenen van moordenaar Aguilar. Dit keer hoeven we ons niet te onderwerpen aan ondervragingen, maar doen wij het intimideren. Aguilar is een beruchte moordenaar, en iedereen is bang voor hem/haar (wederom afhankelijk van of jouw V een man of vrouw is). Dit keer voelde ik mij niet zozeer een doorgewinterde spion, maar een enorme badass. De koele manier waarop Aguilar, of eigenlijk V, zijn bedreigingen uit, gaven een machtig gevoel.
Hopelijk bouwt de Cyberpunk sequel voort op het succesvolle thema dat ze in Phantom Liberty hebben neergezet. Ik wil hier nog veel meer van zien.
Zie jij het spionnen thema ook graag terugkeren in het vervolg? Of is het wel mooi geweest en tijd voor weer iets anders? Laat het me in de comments weten!
