Stel je voor dat je in Cyberpunk 2077 niet in de schoenen van V stond, maar dat jij Johnny Silverhand was. Dat jij een lichaam hebt dat niet van jou is, maar waar je wel invloed op kunt uitoefenen. Zou je luisteren naar de wensen van het lichaam dat je onder je hoede hebt, of je eigen doelen nastreven zonder oog te hebben voor de wensen van je gastheer? Minds Beneath Us stelt jou deze, en nog veel meer prikkelende vragen.
De game, die ik grotendeels als visual novel zou bestempelen, verscheen op mijn radar toen indie ontwikkelaar Bearbone Studio in juni beloofde dat keuzes er in hun sci-fi game écht toe zouden doen. Ik ben altijd in voor een ‘kies je eigen avontuur’ spel, en al helemaal wanneer de setting en het verhaal zo veelbelovend zijn als in dit geval.
Deze review bevat geen spoilers, en ik zal niet teveel in gaan op het verhaal. Minds Beneath Us is namelijk een game die het beste tot zijn recht komt zonder al teveel voorkennis.
Eén Van de Meest Intrigerende Intro’s Die Ik Ooit Heb Gespeeld
In de openingsminuten kom je erachter dat jij niet de leider van de grootste smokkelaarsbende in de stad speelt, maar een A.I die hem van binnenuit controleert. Je bevind je in een mysterieuze ruimte, samen met je handlanger. Het is jouw taak om informatie uit je kompaan te trekken. Je kunt ervoor kiezen het spelletje mee te spelen, of de missie te saboteren.
De game voedt je in precies het juiste tempo en met precies de juiste hoeveelheid woorden genoeg informatie om heel veel vraagtekens op te roepen, en er slechts een paar van te beantwoorden. Aan het einde van de opening was mijn interesse dusdanig gepiekt, dat ik zo snel mogelijk antwoorden moest hebben. En telkens wanneer ik één antwoord kreeg of vond, stuitte ik op nog meer vragen. Wees gewaarschuwd: ik kreeg lang niet op elke vraag een antwoord.
Jij Bent Jason Dai. Maar waarom..dat Weet Niemand
Na het intro verplaats je je al snel in het lichaam van de hoofdpersoon; Jason Dai. In tegenstelling tot het vorige lichaam dat je controleerde, weet je dit keer niet wat je taak is. Je opdrachtgever is nergens te bekennen.
“De game voedt je in precies het juiste tempo en met precies de juiste hoeveelheid woorden genoeg informatie om heel veel vraagtekens op te roepen, en er slechts een paar van te beantwoorden.”
Jasons vriendin, Frances Chang, informeert je dat het je eerste werkdag is. Je voert het gesprek namens Jason, en het is daarbij interessant om te zien dat je de daadwerkelijke gedachten van het échte bewustzijn van Jason kunt volgen. Wanneer je ervoor kiest dingen te zeggen die totaal niet aansluiten bij Jason’s gedachten, zal hem dat duidelijk en vanzelfsprekend verwarren.
Terwijl je je ochtend start en op weg gaat naar je nieuwe baan (samen met Frances, die voor hetzelfde bedrijf werkt), wordt de setting van Minds Beneath Us op een natuurlijke wijze en wederom in behapbare stukken informatie geïntroduceerd. Je ziet subtiele technologieën als zwevende föhns, en Frances vertelt je over de ‘flop farm’ waar jullie naar op weg zijn.
Mega corporaties met veel invloed op het land zijn in bezit van deze flop farms, en concurreren met elkaar. Er zijn veel verstrengelde belangen in het spel, waar jij al snel in wordt meegesleurd.
Menselijke Breinen Worden Uitgebuit Om A.I. Systemen Aan Te Drijven
Om de infrastructuur van het land draaiende te houden, worden de breinen van mensen als het ware uitgeknepen. Dit gebeurt in de flop farm waar Frances voor werkt, en waar Jason een vaste baan hoopt te bemachtigen. Dat klinkt op z’n zachts gezegd moraal discutabel. Mijn eerste oordeel was dan ook direct: dat is vreselijk, waarom wil je een baan bij een bedrijf dat zulke onmenselijke praktijken in stand houdt?
Waar Minds Beneath Us echter in uitblinkt, is om oorspronkelijke oordelen en morele dilemma’s dusdanig te beïnvloeden met nieuwe kennis, dat situaties zelden zwart of wit zijn. In het geval van de flop farms moet namelijk worden aangetekend dat dit voor een groot deel van de mensen een laatste kans op inkomen is, en een belangrijk middel in de strijd tegen werkloosheid. Je brein voor een korte periode beschikbaar stellen is voor velen een laatste houvast om rond te komen of voor geliefden te kunnen zorgen.
Weet je nu nog steeds zeker dat je mensen die laatste mogelijkheid wilt ontnemen?
Keuzes Maken Vormt de Basis Van de Gameplay
Minds Beneath Us is een avontuur waar je vooral doorheen klikt. Als je niet van lezen houdt en boeiende gameplay op nummer 1 hebt staan, is dit geen game die ik je aan zou raden.
De gameplay bestaat voor 90% uit het voeren van gesprekken met de mensen om je heen. Je krijgt enorm veel informatie te verwerken via je partner, collega’s, en andere mensen die op je pad komen.
“Haast ieder gesprek dat ik als Jason voerde was informatief en diende het plot. Zelfs dingen die op het moment misschien wat overbodig leken, kwamen later terug en vielen op hun plek.”
Ik ben dol op verhaal gedreven games, maar heb persoonlijk soms wat moeite met heel veel tekst. Mijn gedachten willen daarbij nog weleens afdwalen, waardoor het vervolgens moeilijk is om echt betrokken te blijven in het verhaal.
De wereld, de onderwerpen en de personages in Minds Beneath Us zijn echter zo interessant, dat mijn aandacht zelden verslapte. Haast ieder gesprek dat ik als Jason voerde was informatief en diende het plot. Zelfs dingen die op het moment misschien wat overbodig leken, kwamen later terug en vielen op hun plek. Sommige info leek soms op details, maar zou vervolgens essentiële kennis blijken waarbij ik dacht; had ik dat maar onthouden.
Via de talloze gesprekken veranderen niet alleen je eigen inzichten, maar kun je ook die van de mensen om je heen beïnvloeden. Dit kunnen kleine dingen zijn zoals twee collega’s dichter tot elkaar brengen, of ingrijpendere zaken zoals het lot van mensen die hun brein beschikbaar stellen aan een flop farm.
Tussen de gesprekken door loop je rond in je straat of op kantoor. Je verplaatst je tussen verschillende afdelingen en etages, en kunt meeluisteren naar gesprekken om je heen (en ja, ook die bevatten soms erg belangrijke informatie). Terwijl je rondloopt kun je klikken op verschillende voorwerpen om daar meer over te weten te komen.
Naast het voeren van en luisteren naar gesprekken, word je soms ook getest of je wel goed hebt opgelet. Zo is, na een korte introductie, één van je eerste taken om een persoon te selecteren die de juiste eigenschappen bezit om zijn of haar brein beschikbaar te stellen. Je voert gesprekken met drie potentiële kandidaten, en kiest op basis van je eerdere training en je gesprekken de kandidaat die jou het beste lijkt. Of juist niet, als je liever een A.I speelt die de boel verpest voor Jason.
Maar wees gerust, de gameplay bevat óók nog combat. Dit stelt niet heel veel voor en is vrij zeldzaam. Het bestaat uit een korte serie quick time events. Het ziet er best gaaf uit, maar de animaties vallen al snel in herhaling.
Lang verhaal kort; het belangrijkste gameplay element is om antwoorden op je vragen te vinden. En één van de belangrijkste vragen daarbij is: wie vertrouw je? De wereld zit namelijk vol met vijanden die je liever niet wilt maken.
Minds Beneath Us Ziet Er Prachtig, Grauw en Sfeervol Uit
Al deze intrige speelt zich af voor een schitterend vormgegeven Aziatische cyberpunk stad. De 2.5D graphics zijn een lust voor het oog. Verlichtingen reflecteren op fraaie wijze op de karaktermodellen, en de straat voelt levend aan.
Terwijl je rondloopt zie je mensen op hun scooters hangen, een sigaretje roken, chillen in een eettentje of in de rij staan voor een bubble tea. Voertuigen rijden als het ware voor het scherm langs, en ik had echt het gevoel dat ik in een stad rondliep. Groot is het allemaal niet, maar wat we te zien krijgen is fraai, gedetailleerd en overtuigend.
Ook het kantoor, waar we veel tijd op doorbrengen, doet wat het moet doen. Er zijn technische snufjes te zien, maar tegelijkertijd doet het meer dan genoeg denken aan een hedendaags kantoor. Zo worden er ook in dit futuristische kantoor nog altijd lunchpakketjes gestolen, en is het sociaal acceptabel om de verste vrije urinoir uit te kiezen, en niet degene direct naast een andere plasser. Goed om te zien dat sommige dingen niet veranderen.
Dat personages geen gezicht hebben, heeft me geen moment gestoord. Gezichten en expressies kunnen natuurlijk veel helpen met het overbrengen van emotie, maar de animaties, dialogen en bijbehorende muziek, ondanks dat dat laatste aspect op den duur wat teveel in herhaling valt, waren meer dan genoeg om mij in de duistere wereld te sleuren en niet meer los te laten.
Het Engels Is Niet Altijd Even Goed, en Lijkt Slechter Te Worden Naarmate de Game Vordert
Wat af en toe de immersie een beetje kan breken, is het feit dat ik de game regelmatig op spellingsfouten of fouten in de vertaling wist te betrappen. Engels is niet mijn moedertaal, en als dit mij al opviel, kan ik me voorstellen dat het voor Engelstaligen soms wat vervelend kan zijn.
Zeker naarmate de game vorderde, had ik het idee dat er steeds meer fouten optraden. Af en toe een foutje moet kunnen, maar op den duur leek het iedere paar minuten voor te komen. Dit is dus zeker iets wat de ontwikkelaar nog zou kunnen verbeteren. Gelukkig is het verder absoluut niet iets onoverkomelijks.
De Deur Lijkt Open Te Staan Voor Een DLC of Vervolg
Zoals ik eerder aangaf, worden helaas niet alle vragen opgelost. Hieronder valt zelfs de de kwestie die ik het meest intrigerend vond. Dit was wat teleurstellend, nadat ik zo’n 20 uur had geïnvesteerd in de verhaallijnen die mij zo bezig hielden.
Eén reden hiervoor kan zijn dat er DLC of een vervolg aan komt, iets waar zeker op gehint wordt. Ik ben geen uitgesproken fan van het bewust open laten van vragen om zodoende een vervolg te creëren, maar in dit geval zou ik het absoluut toejuichen.
De wereld en de achtergrond die Bearbone Studio heeft gemaakt is zo ontzettend interessant dat er nog veel meer uit te halen valt, en er nog veel meer interessante dingen te vertellen zijn. Een vervolg of DLC zou zonder twijfel een dag 1 aankoop voor mij zijn.
Conclusie
Minds Beneath Us is vanaf de allereerste minuut intrigerend, en blijft dat tot de slotseconde.
De game liet mij regelmatig lang nadenken over de vele uitdagende keuzes die het presenteert, onder meer door de omstandigheden rondom die keuzes op fenomenale wijze te wijzigen. Zaken zijn nooit zwart of wit doordat de ontwikkelaar overtuigende voor- en nadelen oproept, waardoor ik zelden met zekerheid een knoop doorhakte.
De visuele stijl is aantrekkelijk en sfeervol, en brengt zowel de wereld als de geloofwaardige karakters indrukwekkend tot leven.
Slordigheidjes in de Engelse vertaling en onopgeloste verhaallijnen vormen een kleine schaduw over een fantastische ervaring.
