In het allereerste vuurgevecht waar ik in Star Wars: Outlaws in belande, raakte ik een vijand die direct half in de deur glitchte. We konden elkaar vervolgens niet meer raken en ik dacht: daar gaan we weer. Ik had toch naar de sceptische stemmen moeten luisteren, die “Ubisoft bad!” zeiden. Maar deze gedachte verdween binnen een mum van tijd als sneeuw voor de zon.
Outlaws is verre van een perfecte game, maar het heeft wel degelijk een hoge fun factor. Hoger dan de vele criticasters mij vooraf deden vermoeden. En nee..helaas heb ik geen tripje naar Disney van Ubisoft aangeboden gekregen.
Deze review zal geen spoilers bevatten, en is geschreven vanuit het perspectief van iemand die niet zoveel met Star Wars heeft (ik weet het, ik moet me schamen). Ik zal dus vooral ingaan op hoe het spel zelf aanvoelt, en niet op in hoeverre dit het ‘Star Wars’ effect oproept. Maar als ik mijn betrouwbare bronnen moet geloven, hoef je niet aan dat laatste te twijfelen.
Het Verhaal Is Verdienstelijk Genoeg Om de Uitstekende Kay Vess Te Ondersteunen
Star Wars: Outlaws introduceert ons aan scoundrel Kay Vess en haar onweerstaanbaar schattige kompaan Nix, die mij verleidde om om de 5 meter een foto van hem te maken. Toen het duo bekend werd gemaakt in promotiemateriaal, was mijn eerste gedachte dat ze hiermee wel erg de dynamiek tussen Cal Kestis en BD-1 (van de Star Wars Jedi franchise) na probeerden te bootsen. Het duo wist mijn hart echter al snel te veroveren.
Kay heeft een vlotte babbel, en liet mij gedurende de game regelmatig grijnzen vanwege haar droge commentaar op de gebeurtenissen om haar heen. Haar band met Nix is leuk om te aanschouwen, en zorgde ervoor dat ik snel om hun lot begon te geven. En dat is maar goed ook, want het verhaal eromheen is niet waar deze game uitblinkt.
Lang verhaal kort; na een mislukte overval krijgt Kay een zogenaamde death mark op haar hoofd van Sliro Barsha, leider van het criminele syndycaat Zerek Besh. Om een nieuw leven voor zichzelf en Nix te starten en haar schuld af te lossen, moet ze een team verzamelen om de grootste overval te ondernemen die de galaxy ooit heeft gezien. Niet zozeer origineel, maar verdienstelijk genoeg om Kay en Nix een podium te bieden waarop zij regelmatig leuke dingen kunnen laten zien.
De Wereld Verkennen Is Het Hoogtepunt Van de Game
Gelukkig worden we al snel losgelaten in het deel waar Star Wars: Outlaws wél in uitblinkt; het verkennen. Toen Ubisoft de teugels liet vieren en voor het eerst zei; ga je ding maar doen en hervat de main quest wanneer je er klaar voor bent, zagen ze mij daar pas zo’n 20 uur later terug. Er is zoveel te ontdekken in de prachtige, bruisende omgeving die ons voorgeschoteld wordt.
De stad voelt druk, en NPC’s doen hun ding. Ik liep de eerste minuten doelloos rond terwijl ik het leven om mij heen observeerde. Bewoners zaten in eettentjes, speelden een spelletje, onderhielden hun stand of waren aan het gokken. Sommigen hiervan kon ik afluisteren om bepaalde intel te achterhalen, zoals waar ik een bepaalde schat kon vinden.
Tijdens mijn verkenning stuitte ik ook op verschillende datapads. Deze wezen mij soms in de richting van waardevolle resources, en andere keren informeerden ze mij wie de winnaar zou worden van een fathier horse race die nog plaats moest vinden. Handig!
Ik plofte al snel neer bij een Sabacc tafel, een fenomeen waar ik nog nooit van had gehoord. Maar toen ik het na enkele rondes begon door te krijgen, kon ik meteen met zekerheid zeggen dat dit mijn op 1 na favoriete mini-game ooit is (Gwent blijft de mini-game koning). Eerlijkheid gebied te zeggen dat van die 20 uur die ik eerst spendeerde aan verkennen, ik een groot gedeelte aan de Sabacc tafel te vinden was.
Het verkennen van de verschillende planeten verveelde mij geen moment. Of ik nou rond liep in een stad, of door de mooie omgeving racede met mijn speeder, er was altijd wel weer iets te vinden. Ik trof soms intel en quests aan op de meest onverwachte plekken. Veel hiervan zijn dus eenvoudig te missen. Deze zaken zijn op overtuigende wijze in de game verworven.
Daarnaast belande ik op dat soort plaatsen soms ook in een dialoog, waarbij ik gevraagd werd om mijn mening te geven over zaken die in het heelal spelen. Deze veranderen de game allerminst en dit soort quests hebben maar weinig om het lijf, maar het draagt wel degelijk bij aan het bouwen van de wereld en zorgde ervoor dat ik zelden ervaarde dat mijn uitjes geheel nutteloos waren geweest.
Een andere favoriete bezigheid van mij was het bezoeken van de streetfood tentjes op de verschillende planeten. Je komt dan terecht in een interactief filmpje van hoe Kay en Nix speciale gerechten naar binnen werken. Dat klinkt misschien een beetje suf, maar in de praktijk was het altijd vermakelijk om te zien hoe de twee de bijzondere gerechten soldaat maakten. Alsof de liefdevolle, grappige filmpjes nog niet belonend genoeg waren, ontgrendel je hiermee ook bepaalde bonussen voor Nyx.
Eén van de verbeterpunten die ik opmerkte op gebied van verkenning, is dat ik denk dat het beter was geweest om schatkisten niet op de map te markeren. Dit had er makkelijk voor kunnen zorgen dat ik nóg veel meer uur had rondgedwaald in de galaxy, en ieder opvallend plekje op de map zou hebben geïnspecteerd.
Sloten Openen en Verboden Territoriums
Het openen van deze treasures gaat trouwens vaak gepaard met een lockpicking mini-game. Hierover zijn de meningen verdeeld, maar ik vind het persoonlijk één van de vermakelijkere lockpicking mechanics die ik heb ervaren. Je hoort en ziet een willekeurig, kort ritme van oplichtende lampjes, en moet het ritme nabootsen door je trigger op tijd in te drukken. Simpel, maar leuk, en precies de juiste uitdaging voor lockpicking; niet te moeilijk, maar uitdagend genoeg om je een paar seconden bezig te houden.
Verspreid over de map vind je ook territorium van de vier verschillende facties; Crimson Dawn, the Pykes, the Hutts en the Ashiga clan. Je beweegruimte in deze gebieden is afhankelijk van de reputatie die je met deze syndicaten opbouwt. Naai je een syndicaat te vaak en teveel, zullen ze je in het beste geval verbieden hun grondgebied te betreden, en je in het ergste geval onder vuur nemen op het moment dat ze je aantreffen. De andere kant van de medaille is dat ze je met open armen ontvangen wanneer je klusjes voor ze opknapt, en hun syndicaat vooruit helpt.
Wat een beetje vreemd was, is dat Kay nog steeds een rond sluip animatie heeft, zelfs wanneer je je in het gebied van een bevriend syndicaat bevindt. Ubisoft zou er goed aan doen om dit te patchen, want het ziet er wat ongemakkelijk uit.
Syndicaat Reputatie Is Een Interessante Toevoeging
Het reputatie systeem van deze syndicaten is een interessante factor in Star Wars: Outlaws. Je ontvangt veel van je quests via de verschillende syndicaten, en aan het einde hiervan moet je vaak kiezen of je de opdrachtgever trouw blijft, of dat je toch besluit ze een mes in de rug te steken en de informatie aan een rivaliserend syndicaat verkoopt.
Dit voegt een leuk stukje roleplay toe, waarbij je vrij staat om simpelweg te kiezen voor het syndicaat die je het meeste gunt, of simpelweg iedereen redelijk te vriend probeert te houden. Ik ging voor het laatste, wat niet altijd even makkelijk is. Besluit je bijvoorbeeld Crimson Dawn te helpen, strijk je hiermee al snel the Pykes tegen de haren in.
Er zijn gelukkig talloze contracten die je aan kunt nemen om je reputatie bij verschillende syndicaten weer te verbeteren. Deze contracten worden al snel repetitief, maar zijn over het algemeen eenvoudig te tackelen. Hierdoor had ik het grootste gedeelte van het spel een prima reputatie bij alle syndicaten, wat het weer makkelijker maakte om rond te sluipen in hun gebieden wanneer dat nodig was.
Til je een reputatie naar een hoger niveau, kun je rekenen op beloningen en kortingen. Verkopers die voor een cartel werken laten hun prijzen afhangen van je reputatie, en bepaalde items kun je alleen kopen als je de maximale reputatie hebt. Ook kun je verschillende skins voor bijvoorbeeld je blaster ontgrendelen, of belangrijke items om je speeder of ruimteschip te upgraden. Zo kun je de snelheid van de vervoersmiddelen upgraden, of ervoor zorgen dat ze een betere weerstand hebben.
De Gameplay Is Veel Rijker Dan ‘Insta-Fails’ Als Je Betrapt Wordt
Star Wars: Outlaws’ gameplay bestaat vooral uit stealth, afgewisseld met zo nu en dan wat gunplay wanneer de boel escaleert. Veel quests dragen je op om geen alarms te triggeren. Een instructie waar ik vaak allergisch voor ben, maar het is mij alles meegevallen.
De stealth secties krijgen extra kleur op de wangen door je verschillende manieren te geven om in je doel te slagen. Eén van de leukste onderdelen hieraan is dat je Nix kunt inzetten om je een handje te helpen. Je kunt hem bijvoorbeeld op pad sturen om explosies te triggeren, vijanden of camera’s af te leiden, of ventilatieschachten te openen en op die manier de drukte te ontlopen.
Hierdoor analyseerde ik vaak eerst wat ik Nix allemaal kon laten doen in een omgeving, voordat ik mijn pad uitstippelde. Vervolgens kon ik óf langs vijanden sluipen, of ze stil uitschakelen. De animaties van deze stealth uitschakelingen zijn op z’n zachts gezegd…weinig overtuigend. Dat we vijanden met een vuistslag op hun helm(!) kunnen uitschakelen had wel wat beter doordacht mogen worden.
Ik tref online veel klachten aan over het feit dat je direct op een ‘game over’ scherm getrakteerd wordt wanneer je stealth missies mislukken. Sterker nog, Ubisoft zelf heeft al aangegeven dit te gaan fixen. Ikzelf heb dit niet zozeer als storend ervaren. Net als de meesten ben ook ik geen fan van een onmiddelijke gameover wanneer je stealth operatie niet slaagt, maar ik kan me maar enkele instanties herinneren waarbij dit het geval was. En dat is niet omdat ik een stealth koning ben, allesbehalve.
Het gaat er vaak met name om dat je geen alarmen mag triggeren. Deze kun je gelukkig saboteren (of laten saboteren door onze grote vriend Nix). Wanneer je gespot wordt, kun je ook zien wie van de vijanden onderweg is om alarm te slaan. Zolang je hen op tijd stopt, kun je de sectie vaak ook nog tackelen zonder dat de boel escaleert. Wel was het vaak zo dat je het dan op moest nemen tegen vrij onwaarschijnlijke odds, waardoor ik alsnog het onderspit delfde en het opnieuw moest proberen.
Een andere veel gehoorde klacht is dat de AI niet goed zou zijn; en dat kan ik niet ontkrachten. Ik kan me een geval herinneren dat ik een trooper onder vuur nam met een granaatwerper. Zijn collega, die zo’n 3 meter verderop op wacht stond, gaf geen kik en bleef rustig voor zich uit staren alsof er niets gebeurd was. Dit soort situaties kwamen vaker voor en komen een stealth game niet ten goede. Zelfs onze Kay Vess zelf maakt zich soms schuldig aan twijfelachtig gedrag. Zo verheft ze regelmatig haar stem terwijl ik zo mijn best deed om vanuit de schaduw te werk te gaan. Gelukkig is de AI van de vijand dan weer niet slim genoeg om dat op te pakken, maar het helpt niet mee met de immersie.
Het infiltreren van grote bases kan een uitdaging, en soms wat frustrerend zijn. Het leek er soms op dat ik via verschillende routes mijn doel kon bereiken, maar in werkelijkheid wil Ubisoft eigenlijk dat je één specifieke sluiproute neemt. Dat blijkt uit dingen zoals een ongebalanceerde bewaking op bepaalde routes, en het feit dat zelfs áls ik ongemerkt langs een bepaalde infiltratie route vorderde en vervolgens gesnapt werd, ik ondertussen geen checkpoints had opgebouwd om op terug te vallen. Koos ik vervolgens een andere route, werden de checkpoints opeens wel aangemaakt, wat er op wijst dat dit de route is die voor je is uitgestippeld.
De Combat Leent Coole Mechanics Van Andere Games
Soms kun je gelukkig ook je blaster het werk laten doen. Vuurgevechten voelen prima aan. Het geluid van de lasers die je om de oren vliegen is lekker, en het is satisfying om de in het oog springende, rode vaten te laten exploderen op het moment dat er een groep vijanden langs rent.
Kay’s blaster heeft geen ammo en kun je dus onbeperkt gebruiken, maar het kan wel overheaten wanneer je te vaak achter elkaar te trekker overhaalt. Wanneer dit gebeurt, verschijnt de geloofde ‘Gears of War’ active reload mechanic; je moet op het juiste moment op een knop drukken om een lopend metertje op de juiste plaats te stoppen. Slaag je hierin, word je beloond met een korte periode waarin je blaster niet meer kan overheaten. Time je het verkeerd, duurt het juist langer voordat je weer kunt vuren.
Ook in het heetst van de strijd kan Nix je ondersteunen. Je kunt hem opdragen om Kay te verdedigen, waardoor hij vijanden te lijf gaat, of je kunt hem bepaalde objecten laten oppikken. Hij kan je bijvoorbeeld voorzien van bacta vials, die je health boosten, of je speciale wapens of granaten brengen (had ik zelf maar een Nyx die ik een biertje uit de koelkast kon laten fetchen).
Deze wapens blijven slechts in je bezit tot de beperkte ammo op is, of je bijvoorbeeld een ladder beklimt. Hierdoor voelen de wapens als een korte, sterke boost. Het voelde altijd fijn als ik de odds in mijn favour kon tippen wanneer ik zo’n wapen in mijn handen kreeg.
Vergelijkbaar met ‘Red Dead Redemption’s Dead Eye mechanic, bouw je tijdens vuurgevechten adrenaline op die je kunt inzetten om de tijd te vertragen, verschillende targets te kiezen en deze vervolgens tegelijkertijd onder vuur te nemen. Een coole feature in Red Dead Redemption, en een coole feature in Outlaws. Beter goed gejat dan slecht bedacht, en eigenlijk gaat dat op voor wel meer zaken in Star Wars Outlaws. Ubisoft vindt hier niet het wiel uit, maar voegt genoeg interessante mechanics van andere spellen samen om tot een leuk geheel te komen.
Gedurende de game kun je door experts te ontmoeten ook nieuwe abilities ontgrendelen. Deze abilities verhogen bijvoorbeeld je health of damage, of zorgen ervoor dat je sterker uitgeruste vijanden makkelijker kunt uitschakelen. Je ontgrendelt de abilities door bepaalde doelen te volbrengen, zoals: ‘schakel samen met Nix 3 vijanden uit’, of ‘gebruik 3 verschillende wapens’.
Door Het Heelal Vliegen in de Trailblazer
Ook moet ik nog even een alinea wijden aan Kay’s gestolen ruimteschip, the Trailblazer. Het besturen van dit ruimteschip voelt fantastisch. The Trailblazer is zeer responsief en het was telkens weer een genot om deze door de prachtig vormgegeven ruimte te navigeren.
In de ruimte kun je uiteraard vijandelijke schepen tegen komen, en de combat voelt wederom prettig aan. Je kunt verschillende turrets of raketten inzetten om vijanden uit de lucht te knallen, en het ziet er allemaal spectaculair en hectisch uit. Zoals gezegd kun je je schip upgraden om schade beter te weerstaan, of er juist voor zorgen dat je zelf meer schade uitdeelt.
Hoe dol ik ook was op het verkennen van de planeten op de grond, had ik graag meer tijd door gebracht in de ruimte. Natuurlijk kan je zolang in de ruimte blijven hangen als je wilt, maar los van de spectaculaire uitzichten en bron van resources, is er te weinig van écht belang te vinden. Juist omdat de ruimte en the Trailblazer één van mijn favoriete onderdelen van de game waren, had ik graag meer, belangrijke quests gezien die dit aspect extra zouden belichten.
Het Visuele Plaatje is Wisselvallig
Ik kan de graphics van Star Wars: Outlaws niet anders beschrijven dan wisselvallig. Soms is het een lust voor het oog, en dan heb ik het voornamelijk over het uiterlijk van de verschillende planeten. Sommige uitzichtpunten zijn spectaculair en smeekten me om de photo mode weer in te duiken. Ik ben de beroerdste niet, dus daar gaf ik maar wat graag gehoor aan.
Maar er zijn ook momenten waarop de game doet denken aan games van 10 jaar geleden, en dan heb ik het met name over de gezichten van NPC’s. Deze steken zeer ondermaats af tegen de fraai vormgegeven Kay en Nix, die wel tot in de kleinste details worden gepresenteerd.
Er waren ook regelmatig momenten dat textures te traag inlaadden, wat het een flinke visuele downgrade gaf.
Conclusie
Star Wars: Outlaws is een onvolmaakte, maar erg vermakelijke game met een hoge funfactor. Dit is vooral te danken aan het levendige en prachtige universum dat Ubisoft heeft gecreeerd, waarin ik talloze uren met plezier en zonder specifiek doel heb rondgedwaald.
Het verhaal is prima, maar wordt vooral getrokken door de dynamiek tussen de charmante Kay Vess en haar schattige Nyx.
Stealth en de AI zouden profiteren van nog enkele patches, waarvan er op dit moment alvast één in de planning staat. Ondanks de duidelijke gebreken biedt Outlaws meer dan genoeg variatie en entertainment om jezelf volledig in onder te dompelen.
Ik zou de game op dit moment zonder twijfel al aanraden, maar Outlaws wordt de komende maanden door middel van patches waarschijnlijk alleen nog maar beter.
